Berichten

Geplaatst op

Een gelukkig nieuwjaar.

Ik wens jullie een gezond, gelukkig en voorspoedig 2026. Laten we met z’n allen proberen de wereld weer wat mooier te maken. Laten we hopen dat de oorlogen zullen stoppen en er meer verdraagzaamheid zal zijn. Laten we hopen dat de wereldleiders hun verstand zullen gebruiken ook al is dat op dit moment nog ver te zoeken.

Vandaag, 2 januari nog even op de fiets maar ik werd verrast door een flinke sneeuwbui. ‘Het herinnerde mij aan vroeger. Toen was het heel normaal om door weer en wind te gaan maar nu ervaarde ik het als een fikse uitdaging. ’s Morgens durfde ik niet de straat op en ’s middags zat ik er midden in. Blij dat ik thuis was.

Geplaatst op

GLOW 2025 IN EINDHOVEN.

Glow Eindhoven werd in 2006 opgericht. Philips Lighting en de Gemeente Eindhoven wilden de identiteit van ‘de Lichtstad’ nieuw leven inblazen en ook internationaal op de kaart zetten. Nou dat is ze wel gelukt! We hebben weer volop genoten van het kunstfestival.

Het was de twintigste keer dat Eindhoven veranderde in een groot lichtkunstwerk. Ik kan me nog goed herinneren dat Henk en ik de allereerste keer Glow bezochten. We kregen een routeboekje en een boekje met tekst en uitleg van hetgeen getoond werd. Af en toe moesten we zelfs de kunstwerken zoeken. Er waren in dat eerste jaar (2006) ongeveer 45.000 bezoekers. Helemaal niet zo druk dus. Dit jaar waren er van 8 tot en met 15 november meer dan 1 miljoen bezoekers. ’n Record!

De Catherinakerk in het centrum. Schitterend.

Wij gingen op donderdagavond naar Eindhoven en hadden besloten om alleen ’n paar highlights te bezoeken. Het was zo ontzettend druk dat we dát zelfs niet gedaan hebben. Jeetje wat was het druk!!! Vooral het wandelen in het donker, ongelijke stoepen en de miezerregen lieten ons voelen dat dit niet langer meer onze uitjes zijn waar we onbevangen van kunnen genieten. We waren blij dat we toch gegaan zijn, een paar mooie dingen hebben gezien (zie mijn foto’s ), maar ook heel blij dat we weer veilig thuis waren.

Geplaatst op

Een dag met een gouden randje.

Op de laatste zonnige zondag van september hebben we de verjaardag van Henk op een bijzondere manier gevierd. In een open koets hebben we met ons hele gezin vanaf de Achelse Kluis een prachtige tocht door het Belgisch-Nederlandse grensgebied gemaakt. Door bos en heide, zonder autoverkeer en onderweg een volle picknickmand met lekkers.

De kleinkinderen zaten apart in een koets en zoals wij, kregen ook zij uitleg over de natuur en de geschiedenis van de omgeving. Het waren prachtige verhalen over bijvoorbeeld de paters van de Achelse Kluis waar de koetsier zelfs nog voor gewerkt had. We reden ook op de route waar rond 1750 de postkoetsen reden tussen Den Bosch, Achel en zo verder door naar het zuiden. (Luik). We zagen eikenbomen van zo’n 400 jaar oud en restanten van historische gebouwen.

Terwijl wij aan de picknick zaten werden de paarden verzorgd door koetsier Geert.

Koetsier Teun met Henk op de bok, vaak in een rustig tempo maar ook in galop.

In een woord: het was een geweldige tocht. Door de stralende zon, de schitterende omgeving en de prachtige verhalen van de koetsiers hebben we met z’n allen een onvergetelijke dag gehad. Opvallend was ook de liefde van de koetsiers voor hun paarden. Ze waren helemaal op elkaar afgestemd, ze voelden elkaar perfect aan. Het was heel bijzonder om dit te zien.

En maar schommelen en kijken naar de kont van het paard.

Geplaatst op

Het nieuwe fietsen.

Thuiszitten achter de geraniums of op een heel andere manier van fietsen weer de wijde wereld in? Het was wel een grote stap voor Henk! Maar gelukkig heeft zijn gezonde verstand het gewonnen van zijn trots en staat er een nieuwe driewielfiets te pronken. Het is een blitse fiets waar Henk wel ontzettend aan moest wennen. Het is een totaal andere manier van fietsen maar met behulp van ergotherapeut Sven heeft hij het onder de knie gekregen en genieten we tegenwoordig weer SAMEN van de prachtige natuur in ons Brabantse land.

Geplaatst op

Hitteplan.

Jeetje, wat was het heet afgelopen week. Terecht werd het Nationaal Hitteplan uit de kast getrokken met de nodige adviezen: Lekker rustig houden en veel water drinken. Het hitteplan is een initiatief van het RIVM en de KNMI .

Het fietsen zetten we tijdens deze dagen maar even op een laag pitje of we gaan in de ochtenduren nog even de deur uit. Ik had op ’n dag geen zin om ’s morgens, voor de hitte, te gaan fietsen en dacht: ik ga vanavond wel. Helaas, dat ging niet lukken. Zo rond 19.30u was het nog 34 graden!!

Omdat ik weet dat mijn schoonzus in Jakarta regelmatig zit te puffen van de hitte stuurde ik haar bovenstaande foto. Tot mijn grote verbazing kreeg ik onderstaande foto van haar retour. Zo zie maar weer!!

Geplaatst op

31.800 kilometer.

Vandaag, 30 mei 2025 is mijn fiets 5 jaar oud. In die periode heb ik dus 31.800 kilometer gefietst. Door weer en wind; in regen en zonneschijn. Bijna elke dag de trappers weer rond gedraaid en tot op de dag van vandaag heb ik dat met heel veel plezier gedaan.

Ergens in 2022/23 werd de Sjees-app geíntroduceerd; een initiatief van Brainport Bereikbaar. Het is een uitdaging om zoveel mogelijk mensen in de Brainport-regio op de fiets te krijgen voor o.a. werk, school of recreatie. Daar heb ik regelmatig gebruik van gemaakt omdat ze steeds leuke uitdagingen hadden om op de fiets te springen. De Sjees-app gaat jammer genoeg stoppen en wordt vervangen door een nieuwe app met de naam: “Da’s zo gefietst” verkrijgbaar via de app-stores. Ga het eens proberen, fiets mee en geniet van de uitdagingen! Ik kan het van harte aanbevelen. In ieder geval veel fietsplezier gewenst!!

Om een indruk te krijgen van de opdrachten die ik via de Sjees-app kreeg, kijk dan in het menu onder het kopje: fietstochten.

Bij ons in de buurt, wanneer ik onderweg ben naar het spoorfietspad, zie ik deze Lakenvelder koeien grazen. Prachtige dieren in een mooie omgeving.

Dit is de 60 meter hoge Sint Petrusbasiliek op de Markt in Oirschot waar ik voorbij kwam tijdens een opdracht van de Sjees-app.

Geplaatst op

Paus Franciscus (1936-2025).

Paus Franciscus, een bijzondere man. (Foto van internet).

Een Paus die tijdens de Witte-Donderdagceremonie de voeten waste en kuste van gevangen, zowel van de mannen én vrouwen! Nog nooit eerder vertoond.

Een moment van bezinning tijdens mijn wekelijkse marktbezoek. Even binnenwippen in de sfeervolle St. Nicolaaskerk in Valkenswaard. Luisteren naar prachtig gezang en even in gedachte met de overleden Paus Franciscus.

Geplaatst op

Het Philipsmuseum in Eindhoven.

Met Henk een bezoek gebracht aan het Philipsmuseum in Eindhoven.
In een klein fabriekje in het centrum van de stad bracht Gerard Philips zijn ambitieuze plannen tot uitvoering en maakte hij in 1891 de eerste gloeilamp en legde hiermee de basis voor de regio Brainport zoals die nu bekend is.  Nu doet dit fabriekje dienst als museum, de moeite waard om dit eens te bezoeken.

Bij de ingang van het museum: Het Lampenmaakstertje, gemaakt door de kunstenares Jos van Riemsdijk 1915-2005.

Fijne meisjeshanden waren heel geschikt on de draden in de gloeilampen te bevestigen.


De werkplaats van Gerard Philips is hier nagebouwd. Het geeft een goed beeld hoe de werkomgeving in die tijd was.

Deze tekening van de aardappeleters van Vincent van Gogh hangt ook in het museum. Het laat de sfeer zien hoe in de tijd van Van Gogh geleefd werd met eenvoudige olielampverlichting. De gloeilamp zou daar vanaf 1891 verandering in brengen.

Geplaatst op

Het Bonnefanten Museum in Maastricht.

Met vrienden hebben we het Bonnefanten museum in Maastricht bezocht. Daar werden werken van Matgorzata Mirga-Tas (1978) getoond. Wat hebben we genoten van de prachtige wandkleden die in verschillende zalen te zien waren. De kleuren schitteren en de taferelen zijn zo levendig gemaakt dat ze lijken te bewegen. Op de rechter foto hieronder zie je een onderdeel van de linker foto. Zo ontzettend mooi gemaakt.

Matgorzata is een Poolse kunstenaar én activiste die tot de Roma-cultuur behoort. De Roma-gemeenschap is de grootste en waarschijnlijk de meest gediscrimineerde etnische minderheid in Europa. Daar probeert Mirga-Tas, door haar werken, aandacht en verandering in te brengen. Zij is vooral bekend om haar grootschalige textielwerken.

Met deze textielwerken wil zij het negatieve beeld dat veel mensen hebben van de Roma-bevolking, bestrijden. Dat negatieve beeld is eeuwenlang uitsluitend door niet-Roma-mensen gecreëerd. Vandaar haar strijd en aandacht voor de Roma-bevolking.

De tentoonstelling is nog te zien tot en met 16 februari 2025.

Geplaatst op

Wandelen in het park.

Om de conditie van Henk, na wat fysieke ongemakken, ’n beetje op te krikken hebben we ons voorgenomen om ook eens ’n wandeling te maken in een park in de omgeving. En zo geschiedde. Als eerste hebben we het Stadswandelpark in Eindhoven bezocht. Het park waar we ruim 50 jaar geleden ook rondliepen met onze kinderen. Het is en blijft een prachtig park waar we ook nu weer volop van hebben genoten.

Wanneer ik hier ’s zomers wel eens langs fiets zie ik heel veel mensen genieten. Veel buitenlandse gezinnen en expats brengen eten mee en gezamenlijk hebben zij een fantastische locatie om hiervan te genieten. In dit park zie je onderstaand prachtige monument.

Het bronzen beeld is een ode aan de eerste draadloze radioverbinding met Nederlands-Indië op 11 maart 1927. Het Radiomonument van beeldhouwer Albert Termote en architect Dirk Roosenburg werd op 28 november 1936 door Prinses Juliana onthuld.

Geplaatst op

Museum Voorlinden: Ron Mueck.


Met een vriendin een bezoek gebracht aan Museum Voorlinden in Wassenaar. Daar was een tentoonstelling te zien van de Australische kunstenaar Ron Mueck. Dankzij zijn ongelooflijke aandacht voor detail maakt hij realistische beelden. Elk rimpeltje, haartje en porie maken het levensecht. Op TV had ik al enkele beelden gezien en daarom wilde ik er meer van zien. In Museum Voorlinden worden tot en met zondag 17 november 15 van zijn in totaal 48 werken tentoongesteld.

Ron Mueck (Australiër van geboorte) werkt in zijn studio op Isle of Wight in Engeland aan zijn sculpturen, die hij maakt van fiberglass, siliconen en hars. Soms doet hij jaren over één kunstwerk.

Er zaten krassen en littekens op haar armen, benen en handen. Mooi zwart haar met haar eerste sprietjes grijze haren. Kracht en doorzettingsvermogen laat de beeldhouwer hiermee zien.

Een tienermeisje (meer dan 2 meter groot) in een snel veranderend lichaam. Verlegen, blozende wangen en met een ongemakkelijke houding leunt ze tegen een muur. Ze zoekt, verlegen als ze is, geen oogcontact. Hier laat de beeldhouwer een realistische weergave zien van gewone mensen. Geen perfect lichaam maar een gewone tiener met al haar onzekerheden in de grotemensenwereld. Je bent geneigd om een arm om haar heen te slaan.

Foto boven: Op een donkere plek in het museum kon je dit hoofd bewonderen. De kunstenaar laat hier, duidelijk én alleen, de uitdrukkingen van het gezicht van de man zien. Onbegrijpelijk hoe hij dit voor elkaar kreeg. In het dagelijkse leven kom je dit soort gezichten regelmatig tegen. Hier in het museum kun je even stilstaan bij dit gezicht en het even goed bekijken. Best wel angstaanjagend maar misschien is het wel de meest knuffelbare man ter wereld!!

Deze ‘wilde man’ met een lengte van bijna 3 meter kijkt je met verschrikte ogen aan en wijkt zelfs ’n beetje van je af. Angstig grijpen zijn handen het krukje vast waardoor zijn knokkels wit kleuren en je ziet hoe gespannen zijn spieren zijn. Geweldig hoe Mueck dit tot in kleinste details tot uitdrukking weet te brengen. Wil je weten waar de bezoekers aan de voorkant naar kijken? Klik hier.

Foto’s onder: Tot slot nog een mooi tafereel van deze tentoonstelling. Je ziet hier een bejaard echtpaar dat in alles twee keer zo groot is als wij zijn. Ik heb een aparte foto gemaakt van de voet van de man. Het lijkt gewoon een échte voet!

Geplaatst op

De fietshelm.

Weet je hoe Henk reageerde toen ik zei dat ik een fietshelm niet fijn vind omdat dan mijn haren zo in de war raken?

“Beter verwarde haren dan verwarde hersenen….”

En gelijk heeft hij. Ik zet daarom netjes m’n helm op!

Geplaatst op

Ontwerper Adriaan Kok is overleden.

In het Eindhovens Dagblad van 13 september las ik het bericht dat Adriaan Kok op 51-jarige leeftijd is overleden.

Hij was mede-ontwerper van o.a. de Hovenring in Eindhoven; de zwevende fiets- en voetgangersrotonde, die met 24 kabels aan een 70 meter hoge pyloon hangt. Voor fietsers is hier op een bijzonder mooie en veilige manier een hoog liggende rotonde gemaakt, volledig vrij van de onderliggende wegen voor auto’s en zonder stoplichten voor de fietsers. De fietsrotonde vervangt een grote en zeer drukke rotonde. Een geweldige uitvinding en de opening van de fietsrotonde was in die tijd wereldnieuws.

Nog zo’n prachtig ontwerp hier in de omgeving is de fietsbrug Tegenbosch in Eindhoven; een fietsbrug over de A2 en N2 heen. Een veilige oversteek voor de fietsers woon- en werkverkeer en onderdeel van de recreatieve knooppunten-fietsroutes in de omgeving.

De fietsbrug Tegenbosch is aangelegd omdat de Brainport regio en de luchthaven Eindhoven niet toegankelijk genoeg waren voor het fietsverkeer. Daarom is een fietsbrug over de snelweg (in totaal 14 rijstroken) verwezenlijkt. Een knap staaltje!!

Geplaatst op

Open Monumentendag.

Vandaag, 14 september, ben ik op de fiets gesprongen om naar Eindhoven te gaan en heb het Evoluon bezocht. Dit schitterende gebouw is het cadeau dat Frits Philips ter gelegenheid van het 75-jarig bestaan van Philips in 1966 aan de Gemeente Eindhoven geschonken heeft. Het futuristisch gebouw, dat op een vliegende schotel lijkt, was in eerste instantie bedoeld als techniekmuseum voor jong en oud. Later deed het Evoluon dienst als evenement- en congrescentrum maar op dit moment wordt er hard gewerkt om het gebouw weer volledig te gebruiken als een permanent tentoonstellingsgebouw en wordt de nieuwste technologie ingezet om het verhaal van de aarde, de mens op die aarde én de evolutie van techniek te vertellen. In 2025 zal de permanente expositie geopend worden. Gaat dat zien!!

Knappe koppen van de TU Eindhoven en TU Delft werkten mee aan de berekeningen om de grote betonnen schotel op de 12 V-vormige betonnen kolommen te laten rusten.

Ook rondom het gebouw ligt een prachtig park met een grote ronde vijver. De vijver is net zo groot als de doorsnee van het het iconisch gebouw; 77 meter. Via de verticale buizen, rechts op de foto, stroomt het hemelwater vanaf de schotel recht de vijver in!

Geplaatst op

Olympische Zomeruitdaging.

Brainport-Bereikbaar organiseerde voor de Sjees-app een mooie Olympische uitdaging. Met fietsopdrachten zijn voor elke Olympische ring, punten te verdienen.

Voor de blauwe ring moest ik door straten rijden die een (gedeelte van de) naam hadden van Olympische sporticonen. Bijvoorbeeld: Houtzager(ij) in Aalst. Hij deed eerder 3 x mee aan de Olympische Spelen (Paardensport).

Voor de zwarte Olympische ring moest ik de afstand van een Olympische tijdrit fietsen; 32,4 km., maar gelukkig ging het niet om de snelheid maar om te genieten van al het moois in de Brainport-regio.

Voor de rode Olympische ring moest in een periode van 5 weken, 5 keer een rit maken van 55 minuten of meer.

Voor de gele Olympische ring moest ik 5 dagen achter elkaar voor een tocht op de fiets stappen.

Voor de groene Olympische ring moest ik binnen een bepaalde tijd 158 km bij elkaar trappen.

Ik wil niet zeggen dat ik me zo voelde als die fenomenale Sifan Hassan; maar trots ben ik wel dat ik alle ringen gehaald heb!

Info: De Sjees-app.

Geplaatst op

Bij ons in de buurt.

Wat ben ik blij dat ik in Nederland woon; steeds weer een nieuw seizoen om mooie foto’s te maken. Nu praat ik even niet over de bakken regen die we over ons heen hebben gehad maar er blijven nog genoeg dagen over om van ons prachtige Brabantse landschap te genieten. Hier zijn enkele foto’s.

Aan het einde van onze straat zie je dit pad dat naar het beekdal van her riviertje de Keersop gaat.
Prachtige bermplanten zover als je maar kijken kunt. Zo mooi…..
Een loop-(fiets) brug over de provinciale weg de N69, ‘versierd’ met duizenden bloemen.
Verscholen tussen het groen ligt visvijver ‘de Waterspin” in Riethoven.
Vanaf de nieuwe uitkijktoren in Riethoven een vergezicht richting Eindhoven en omgeving.
De hoge toren is het ASML-gebouw.
Geplaatst op

De Stönner-Meijwaardbrug in Oirschot.

Eén van de uitdagingen van de Sjees-app was het bezoeken van bovenstaande brug, de Stönner-Meijwaardbrug. Dat ligt nou niet direct naast de deur maar bij toeval organiseerden een viertal van mijn nichtjes een fietstocht via een mooi Kempisch landschap naar Eersel, Vessem en uiteindelijk Oirschot. Een mooie gelegenheid om de fietsbrug te bezoeken.

Op de terugweg zijn we via de Stönner-Meijwaardbrug gegaan. Een prachtige fietsbrug over het Wilhelminakanaal. Echt de moeite waard om hier eens naar toe te fietsen. Met deze fietsbrug herdenkt Oirschot de 2 militairen Rinus Stönner en Willem Meijwaard. Zij vochten in 1944 in deze omgeving met de Prinses Irene Brigade tegen de Duitse troepen en werden daarbij gedood. Het was een geweldige fietstocht door het schitterende Brabantse land.

Tijdens de fietstocht even afgestapt om een kaarsje te laten branden in deze kapel van “Maria en de Heilige eik” dat vanaf 1612 een druk bezochte bedevaartsplaats is. Sinds 1967 is het een rijksmonument waar ook op 4 mei de jaarlijkse dodenherdenking plaats vindt.

De foto komt van internet en is eigendom van ‘Visit Brabant’.

Voor meer verhalen over de Sjees-app, zie: De Sjees-app.

Geplaatst op

The Climat Chain of te wel De Klimaat Ketting.

Afgelopen zondag, 23 juni 2024, heb ik vanaf Hoek van Holland mee gedaan om een menselijke ketting te vormen die 10 minuten lang, hand-in-hand, op deze manier aandacht vroeg voor een snellere actie tegen de klimaatverandering. De tijd dringt, de aarde warmt steeds sneller op en er wordt te weinig gedaan. Het Nederlandse klimaatbeleid doet niet voldoende, er moeten snelle stappen worden gezet om ons doel te halen.

The Climate Chain was geen demonstratie. We stonden simpelweg zo’n 10 minuten naast elkaar op het strand of op de dijk, met de handen ineen, om te verbinden voor een versneld beleid. Van Hoek van Holland in Zuid-Holland tot aan het Lauwersoog in Friesland. Het was een bijzondere ervaring om hier bij te zijn. En hopelijk gaat het helpen en kunnen onze kinderen en kleinkinderen ook nog genieten van al het moois wat de natuur ons te bieden heeft.

Geplaatst op

De uitkijktoren in Riethoven.

Op zo’n 5 kilometer afstand van ons huis, aan de rand van een mooi bosgebied, is sinds kort een uitkijktoren te bewonderen. Deze, 26 meter hoge, met duurzaam hout betimmerde toren geeft aan de liefhebbers een prachtig uitzicht over het gebied van Riethoven tot aan Dommelen, Waalre en Veldhoven. Ook is er een vleermuizenverblijf onder de toren gemaakt maar deze is niet toegankelijk voor het publiek. De uitkijktoren kan tijdens de rustperiode- en het broedseizoen eventueel afgesloten worden zodat de vleermuizen niet gestoord worden . Het is echt de moeite waard om deze prachtige toren eens te bezoeken die vanaf de visvijver in Riethoven gemakkelijk bereikbaar is. Ook voor mensen die moeilijk ter been zijn is de toren per auto bereikbaar.

Geplaatst op

De koeiendans.

Het was feest bij boerderij “De Malpie Hoeve” in Valkenswaard. De koeien gingen vandaag voor de eerste keer de groene weide in. Nou, dat is een feestje, hoor!! En bij een feestje hoort een dansje. Bekijk het filmpje en je begrijpt waarom er elk jaar weer veel kijkers naar de boerderij toe komen. Schitterend om even mee te maken. Gaan ze morgen dan ook weer dansen? Nee hoor, alleen de eerste keer daarna vinden de dames het weer heel gewoon.